A ría que rodea o Carril constitúe un dos ecosistemas mariñeiros máis ricos e produtivos de Galicia.
Grazas á calidade das augas, aos fondos areosos e lamacentos e ao saber facer transmitido de xeración en xeración, nesta zona captúranse especies de gran valor ecolóxico e gastronómico.
Ameixas, berberechos e outros recursos mariños forman parte dunha actividade marisqueira sostible, estreitamente ligada á identidade do pobo e ao traballo diario das persoas que viven do mar. Neste apartado preséntanse as principais especies que se extraen na zona, xunto coa súa información máis relevante.

Ameixa Fina
A ameixa fina é a máis apreciada e valorada das ameixas galegas. Caracterízase por unha cuncha dura, de cor grisácea con tonalidades marróns e un deseño reticulado moi marcado en forma de cuadrícula. Vive enterrada en areais limpos, normalmente a máis de 10 centímetros de profundidade, o que fai que a súa extracción sexa máis complexa. Destaca polo seu sabor fino e delicado, así como pola súa excelente textura, que a converten nun produto moi demandado na alta gastronomía.
| Nome común | Ameixa fina |
| Nome científico | Ruditapes decussatus |
| Hábitat | Areais limpos de zonas intermareais e submareais |
| Distribución | Atlántico europeo e Mediterráneo, presente de forma natural nas rías galegas |
| Características | Cuncha dura con deseño reticulado moi marcado e gran valor gastronómico |

Ameixa Xapónica
A ameixa xapónica é unha das especies máis cultivadas nas rías galegas pola súa gran capacidade de adaptación. Presenta unha cuncha máis ben lisa, con cores variables que van do beige ao marrón, a miúdo con debuxos en zigzag ou bandas irregulares. Vive enterrada en fondos areosos ou lamacentos das zonas intermareais e submareais pouco profundas, a menor profundidade ca outras ameixas. É unha especie resistente, que tolera ben os cambios de salinidade e temperatura, o que facilita o seu cultivo. Na cociña destaca polo seu sabor suave e agradable, cunha boa textura que a fai moi versátil en numerosos pratos.
| Nome común | Ameixa xaponesa |
| Nome científico | Ruditapes philippinarum |
| Hábitat | Areais e fondos areosos ou lamacentos de zonas intermareais e submareais pouco profundas |
| Distribución | Especie orixinaria do Pacífico occidental, amplamente cultivada e presente nas rías galegas |
| Características | Cuncha máis lisa e con debuxos en zigzag, maior tolerancia a cambios de salinidade e temperatura |

Ameixa Babosa
A ameixa babosa é unha das especies máis tradicionais das rías galegas. Ten unha cuncha máis fina e alongada ca a ameixa fina, cunha superficie lisa e cores suaves que van do branco ao amarelado ou marrón claro. Vive enterrada en fondos areosos e lamacentos, xeralmente a pouca profundidade. Aínda que é menos apreciada comercialmente ca a ameixa fina, destaca polo seu sabor intenso e moi mariñeiro, sendo moi valorada na cociña tradicional galega pola súa textura tenra e polo caldo saboroso que desprende ao cociñar.
| Nome común | Ameixa babosa |
| Nome científico | Venerupis corrugata |
| Hábitat | Fondos areosos e lamacentos de zonas intermareais e submareais |
| Distribución | Atlántico europeo, moi presente nas rías galegas |
| Características | Cuncha máis fina e alongada, de superficie lisa e gran calidade gastronómica |

Berberecho
O berberecho é un dos bivalvos máis populares e recoñecibles das rías galegas. Caracterízase pola súa cuncha grosa e redondeada, con costelas moi marcadas que lle dan un aspecto inconfundible. Vive enterrado en fondos areosos e lamacentos das zonas intermareais, a pouca profundidade, o que facilita a súa recollida. Destaca polo seu sabor intenso e moi mariñeiro, cunha carne firme e xugosa, sendo un produto fundamental na gastronomía galega e moi apreciado tanto ao natural como en conserva.
| Nome común | Berberecho |
| Nome científico | Cerastoderma edule |
| Hábitat | Fondos areosos e lamacentos de zonas intermareais |
| Distribución | Atlántico europeo, moi abundante nas rías galegas |
| Características | Cuncha grosa e redondeada con costelas marcadas e sabor intenso |

Anguía
A anguía é unha especie emblemática dos ecosistemas fluviais e das rías galegas. Ten un corpo alongado e flexible, de aspecto serpentiforme, cunha pel lisa e esvaradía, de tons escuros no dorso e máis claros no ventre. Vive en augas doces e salobres durante a maior parte da súa vida, refuxiándose en fondos lamacentos, pedras ou vexetación. Destaca polo seu complexo ciclo vital, xa que realiza unha longa migración ata o mar dos Sargazos para reproducirse. Na gastronomía é moi apreciada polo seu sabor intenso e a súa carne graxa, sendo tradicional en receitas como a anguía guisada.
| Nome común | Anguía |
| Nome científico | Anguilla anguilla |
| Hábitat | Ríos, estuarios, lagoas costeiras e zonas baixas das rías |
| Distribución | Europa e norte de África, presente nas rías e cursos fluviais galegos |
| Características | Peixe de corpo alongado e serpentiforme, cun ciclo vital complexo e migratorio |